«Ամենաերկար նամակը կամ ճանապարհ դեպի Լույս» գիրքը պատգամ է որդուն։
Հեղինակ - հայրն, իր կյանքի փորձից ելնելով, կրթում, դաստիարակում եւ ուղղորդում է որդուն դեպի ԼՈՒՅՍԸ։
Հոր մտքերն իրատեսական են ու միաժամանակ խոհափիլիսոփայական, որոնցով առաջնորդվելով ընթերցողն անպայմանորեն կմտորի եւ յուր զավակին ասելիք կունենա։
Գրքի ստեղծման ճանապարհին Ավետիս Ավետիսյանը մեծ գործ է կատարել՝ առանձնացնելով ու գրքում զետեղելով համաշխարհային մեծության անհատների մտքերը։
Համոզմունք կա, որ գիրքը կփոխանցվի հորից՝ որդուն, որդուց՝ որդուն... եւ այդպես շարունակ։
